Cando su sole naschit dae ponente
e andat a posare a su levante
cando s'immensu mare navigante
siccu det esser de s'unda imponente;
Cando bolat che ave lestramente
s'animale chi como est istrisciante,
cando torrat masedu s'elefante
pro jogare cun s'essere innotzente;
Cando d'ogni montagna est pianura
cando in s'aera camminat su trenu
e sa notte no' est pius iscura;
Cando si vivet senza respirare
cando che mele dulche est su velenu
tando tzesso Columba de t'amare.
Francesco Sedda (Coanu)
Gavoi 1927
Nessun commento:
Posta un commento